روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
17 آبان 1396  |  سیاست  |  کد خبر: 39768
0
0
اربعین، پیام‌آور مظلومیت زینبیان تاریخ
علی‌اصغر شعردوست‪-‬ «...و گویند در این روز ـ اربعین ـ کاروان دل‌سوختگان به کاروان‌سالاری حماسه‌سرای بزرگ عاشورا، زینب(س)، از شام به مسلخ نینوا بازگشت تا این نمایش آسمانی در تاریخ جاودان بماند.»
نهضت خونین حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در کربلا، بذری بود که درصحرای آتش‌زده به زمین افشانده شد و با خون برگزیدگان امت حضرت ختمی مرتبت، محمدبن عبدالله(ص) آبیاری شد. اما آنچه این بذرِ در خاک و خون نشانده را به ثمر رساند، پیامی بود که رسول بزرگ انقلاب، امام حسین(ع)، به گوش جهانیان رساند و آن کلام خون‌فشان زینب(س) بود که از کلمه، شمشیر ساخت و زمان را بدان فتح کرد. دشمن سرمست از پیروزی، فرزندان پیامبر را در کوی و برزن سرزمین‌های اسلامی به اسارت می‌برد و فرزندان ابوسفیان، شکستی را که رسول وحی به پدران آن‌ها وارد کرده بود، بدین وسیله جبران می‌کردند؛ آبی بر زخم کهن می‌ریختند تا شعله‌‌های درد آن را که دیرزمانی بود در جانشان شعله می‌کشید، فرو نشانند. به‌زعم فرزندان ابوسفیان، عاشورا و فاجعه‌ای که به دست نوادگان هند جگرخوار رخ داد، جبران شکستی بود که متحمل شده بودند.
اما زینب کبری(س) که در خانه علی(ع) و در هوای وحی بالیده بود، پرچم نهضت محمد(ص) و علی و حسین (علیهما‌السلام) را دوباره بر دوش گرفت. خیل دوستداران و فرزندان رسول به هرکجا قدم نهاد، با کلام از کیانِ نهضت محمد(ص) و علی(ع) و حسین(ع) دفاع کرد و پرده نفاق، دورویی و تزویر را درید؛ چهره کریه و مخوف حکومت بنی امیه را به همگان شناساند و به نهضت مخالفان بنی‌امیه شتابی دوچندان بخشید. اربعین حسینی یادآور حماسه زینب کبری(س) است، آنجا که کلمه به هیات شمشیر درمی‌آید. آوای زینب(س) در مجلس یزید و گذرگاه‌های سرزمین شام خاطره کلام علی(ع) را دوباره در خاطره زنده کرد. مردم از این فاجعه عظیم درس گرفتند و کلام زینب(س)، رسالت خون حسین(ع) را آن‌چنان که شایسته و بایسته بود، گزارد.
تاریخ مشحون از حوادث و رویداد‌های بزرگی است که هرکدام آثار شگرفی از خود به یادگار نهادند. این تاثیرات چه خوب و چه بد، جایگاه خود را در تاریخ باز کرده و ماندگار شدند. اما کمتر رویدادی در تاریخ وجود دارد که آیندگان سالگشت آن رویداد را برای همیشه زنده نگه دارند. آن هم نه به سبک تشریفات سیاسی و یا تنها ذکری در تقویم‌‌های سالنامه‌ای، بلکه در دل‌‌ها و در پیوند عاطفه‌‌ها.بی‌تردید هیچ واقعه‌ای در تاریخ، مثل واقعهٌ جانسوز کربلا یادمان ندارد یادمانی که در طی قرون از دل مردم جوشیده و همین نیز سبب جاودانگی آن است. برگزاری مراسم یادمان این واقعه از آغاز تا اکنون، در هر زمان و شرایطی، آشکارا و پنهان، بی‌وقفه ادامه داشته است. در روزگاران مختلف نویسندگان نوشته‌اند، شعرا سروده‌اند و محققان از زاویه‌‌های گوناگون به آن نگاه کرده‌اند. اما آنچه این رویداد مقدس تاریخی را از دیگر رویداد‌های بزرگ متمایز می‌کند، این است که با وجود گفتار‌ها و نوشتار‌های فراوان، نه تنها به کهنگی و یکنواختی نگراییده که عظمتش روزافزون شده و در هر عصری، اندیشمندان و ادیبان، افق‌‌های تازه ای را فراراه دوستداران امام حسین(ع) گشوده‌اند و هدف‌‌های ارزشمندی را به نسبت درک خود ارائه داده‌اند. به قول متفکری:«روز حسین(ع)، روزی است که گذشت زمان و قرون هرگز آن را از یاد نخواهند برد.»
و به راستی چرا در میان اهل بیت، تنها در «اربعین» شهادت این فضیلت‌خواه بزرگ به سوگ می‌نشینیم؟ آنچه سبب می‌شود
امام حسین(ع) بیشتر در خانه چشم مشتاقان بنشیند، حرکت آسمانی حضرت است که بیش از دیگر معصومین، تماشاگران خود را مجذوب و شیدا می‌کند. تماشاگرانی که منحصر به همان عصر کربلا نبودند. نمایش‌نامه آسمانی عاشورا، تماشاخانه‌ای دارد که آیندگان و نسل‌‌های همه اعصار تماشاچی آن خواهند بود و از آن برای فراگیری فریادخواهی و پویایی کمال روح انسانی خود الگوبرداری می‌کنند. چراکه نبرد آن روز، نبرد فرد با فرد نبود؛ نبرد گسترش اراضی نبود؛ نبرد برای تصاحب لذت‌‌های زمینی نبود؛ جنگی بود میان حق و باطل، خیر و شر، زشت و زیبا، انسان و شیطان.
و آن امام نازنینی که آب نهاد و تشنگی برگزید و کنج عافیت بخشید و گرفتاری و شهادت طلبید، جز به خاطر حق نبود، که او خود در واپسین لحظه‌‌های رفتن به مسلخ عشق فریاد برآورد:«اکنون فرو آمده آنچه می‌بینید و دنیا دگرگون و زشت و ناخوش شده و خوبی‌‌هایش پشت کرده و زندگیش رفته و چیزی بجا نمانده، مگر اندک آبی که در ته جام باشد و عیش پستی که مثل چراگاه بدعاقبت پایانش وخیم باشد. آیا نمی‌بینید حق را که به آن عمل نمی‌شود؟ باید مومن دیدار خدا رابرگزیند. چه من مرگ را جز شهادت و زندگی با این ستمکاران را جز ملامت نمی‌بینم.»
و این نمایش خونین نبرد حق و باطل از هنگام نافرمانی شیطان وجود داشته و در عاشورا به قله خود رسید که این نبرد پایان‌ناپذیر است و شرح کمال‌خواهی حسین(ع) سیری‌ناپذیر. هرکس در حد توان و لیاقت خود از آن توشه‌ای برمی‌گیرد تا بر ارتفاع روح خود بیفزاید.
سخن گفتن از اباعبدالله الحسین(ع) تعریف کمال روح انسانی است و تحقیر تلبیس‌‌های ابلیس که تاریخ همیشه پر بوده و خواهد بود و قیام کربلا چراغی است فراراه بشریت در گمراهی‌‌های ظلمت‌زده زندگی و تا جهان از یزید تهی نشود، قیام حسین(ع) با جلوه‌‌های گوناگون ادامه دارد.
اربعین حسینی یادآور قیام همیشه سالار شهیدان و رسالت همیشه زینب(س) است.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه